Biblioteka
Światowy Dzień Poezji
- 22.03.2023 10:33
- Obchodzimy dziś Światowy Dzień Poezji. To święto, które zostało zainicjowane przez UNESCO w 1999 r., a główne obchody odbywają się w Paryżu. gdzie od lat organizuje się tradycyjnie Festiwale Poetyckie. Z tej okazji zapraszamy na wystawę tomików wierszy, nowości wydawniczych zakupionych w ramach NPRCz 2.0.
Poezja jest dla każdego, wystarczy poszukać wiersza, który zagra nam w duszy. Chociaż Wisława Szymborska pisała”Niektórzy / – czyli nie wszyscy. / Nawet nie większość wszystkich, ale mniejszość. / Nie licząc szkół, gdzie się musi, / i samych poetów, / będzie tych osób chyba dwie na tysiąc…” liczymy, że Wy kochacie poezję. Jeśli jeszcze nie wiecie, czy lubicie wiersza warto to sprawdzić w bibliotece szkolnej.
Zapytacie: po co taki dzień? Chyba po to, żebyśmy docenili POEZJĘ, która jest dla każdego. Celem Dnia Poezji jest przede wszystkim promocja czytelnictwa i zachęcanie do pisania poezji. W wierszach jest ukryta magia, magia słowa, która odzwierciedla duszę. Dzięki nim możemy inaczej spojrzeć na świat, szukać życiowych refleksji, odpowiedzi i pytań oraz emocji.
Z okazji Dnia Poezji życzymy byście w każdym dniu odkrywali piękno poezji. Niech wiersze, które czytacie, dadzą Wam wyobraźnię i inspirują. Niech słowa działają jak magia i sprawiają, że Wasze życie będzie piękniejsze.
- Wróć do listy artykułów
Ostatnie artykuły
GODZINY
PONIEDZIAŁEK 8:00 - 14:00
WTOREK 8:00 - 14:00
ŚRODA 8:00 - 14:00
CZWARTEK 8:00 - 14:00
PIĄTEK 8:00 - 14:00
Biblioteka ma w sobie coś magicznego.
Jest niczym portal do wielu różnych światów.
Amo Jones
POLECAJKA NA LATO
Sajon.
Nie ma bezpieczniejszego miejsca.
„Może nie wiesz, ale Żniwa nazywane są też dobrymi zbiorami. Wciąż mówią tak na ulicach: Dobre Żniwa, Zbiory Obfitości. Rozumieją to jako odbieranie nagrody, podstawowy warunek ich negocjacji z Sajonem. Ludzie oczywiście postrzegają je inaczej. Dla nich są symbolem nieszczęścia. Oznaczają głód. Śmierć. Dlatego nazywają nas kosiarzami. Ponieważ pomagamy prowadzić ludzi na śmierć”.
Rok 2059. Dziewiętnastoletnia Paige Mahoney pracuje w kryminalnym podziemiu Sajonu Londyn. Jej szefem jest Jaxon Hall, na którego zlecenie pozyskuje informacje, włamując się do ludzkich umysłów. Paige jest śniącym wędrowcem i w świecie, w którym przyszło jej żyć, zdradą jest już sam fakt, że oddycha.
Pewnego dnia jej życie zmienia się na zawsze. Na skutek fatalnego splotu okoliczności zostaje przetransportowana do Oksfordu – tajemniczej kolonii karnej, której istnienie od dwustu lat utrzymywane jest w sekrecie. Kontrolę nad nią sprawuje potężna, pochodząca z innego świata rasa Refaitów. Paige trafia pod protektorat tajemniczego Naczelnika – staje się on jej panem i trenerem, a zarazem jej naturalnym wrogiem. Jeśli Paige chce odzyskać wolność, musi poddać się zasadom panującym w miejscu, w którym została przeznaczona na śmierć.